Studio Filmowe „Oko” jest jednostką organizacyjną kinematografii polskiej powołaną przez Przewodniczącego Kinematografii w dniu 28.09.1989 r. do produkcji filmów jako Instytucja Filmowa.
Studiem kieruje, jako dyrektor i kierownik artystyczny wybitny reżyser Tadeusz Chmielewski.
Początki działalności Studia sięgają jeszcze roku 1984, kiedy to został powołany Zespół Filmowy „Oko” w ramach PRF „Zespoły Filmowe”. Jako jeden z najbardziej dynamicznych producentów, Zespół Filmowy „Oko” zrealizował w latach 1984 – 89 ok. 20 filmów fabularnych i 120 odcinków telewizyjnych. Popularność i sympatię widzów zdobyły zwłaszcza komedie Romana Załuskiego „Och, Karol”, „Kogel – Mogel” i „Galimatias”, zaś uznanie krytyki i środowiska filmy Andrzeja Barańskiego, zwłaszcza „Kobieta z prowincji”, „Tabu” i „Cudzoziemka” Ryszarda Bera. Powstały wtedy znane i lubiane seriale, takie jak „Kanclerz”, „Na kłopoty Bednarski”, „Tulipan” i inne.
Od 1989 r. Studio Filmowe „Oko” zrealizowało następujące filmy fabularne:
- „Trzy dni bez wyroku” Wojciecha Wójcika
- „Niech żyje miłość” Ryszarda Bera
- „Stan strachu” Janusza Kijowskiego
- „Kramarz” Andrzeja Barańskiego
- „Nad rzeką, której nie ma” Andrzeja Barańskiego
- „Łza księcia ciemności” Marka Piestraka
- „Smacznego, telewizorku!” Pawła Trzaski
- „Kawalerskie życie na obczyźnie” Andrzeja Barańskiego
- „Wrony” Doroty Kędzierzawskiej
- „Ucieczka” Livii Gyarmathy
- „U Pana Boga za piecem” Jacka Bromskiego
- „To ja złodziej” Jacka Bromskiego
- „Król sokołów” Vàclava Vorlíčka
- „Show” Macieja Ślesickiego
- „Opowiadanie” kr.metr. Marcina Pieczonki
- „Od wewnątrz” kr.metr. Piotra Kloca
- „U Pana Boga w ogródku” Jacka Bromskiego
- „Ogród Luizy” (gł. producent WFDiF) Macieja Wojtyszki
- „U Pana Boga za miedzą” Jacka Bromskiego
- „Galerianki” (gł. producent WFDiF) Katarzyny Rosłaniec
- „Nic o mojej matce kr.metr. Julii Kolberger
Powszechnie spodobały się filmy Andrzeja Barańskiego „Nad rzeką, której nie ma” i „Kawalerskie życie na obczyźnie”, zaś młodej widowni do serca przypadła współczesna komedia „Smacznego, telewizorku!”. „Stan strachu” otrzymał prestiżową nagrodę za reżyserię na festiwalu w Karlovych Varach w 1990 r. „Skromny film „Wrony” Doroty Kędzierzawskiej ponad dwa lata był wizytówką polskiej kinematografii. Z festiwalami i przeglądami objechał cały świat, reprezentując Polskę na festiwalach w Cannes i Berlinie, zawsze będąc nagradzany lub przynajmniej zauważony. Ukoronowaniem tej drogi był udział „Wron” w konkurencji oscarowej w 1995 r, w której zdobył uznanie i sympatię członków Akademii.
Jednym z najbardziej nas satysfakcjonujących doświadczeń ostatnich lat jest współpraca z Jackiem Bromskim. Film „U Pana Boga za piecem”, który spodobał się zarówno widzom, jak i szerokiej publiczności, zdobył aż siedem nagród na Festiwalu Filmów Fabularnych w Gdyni w 1998, w tym Złotego Klakiera. „To ja złodziej” Bromskiego prezentowany jest obecnie na prestiżowych międzynarodowych przeglądach i festiwalach. W marcu 2001 roku jako pierwszy polski film otrzymał Grand Prix na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Mar del Plata w Argentynie.
Do preferowanych przez Studio form produkcji filmowej należy koprodukcja. „Oko” współpracuje z partnerami wschodnimi i środkowo – europejskimi. W 1996 r. powstała węgiersko–polsko–niemiecka „Ucieczka” przy współudziale Funduszu EURIMAGES. Nasza ostatnia koprodukcja, również poparta przez EURIMAGES, to „Król sokołów” czeskiego reżysera Vàclava Vorlíčka, twórcy słynnej „Arabeli”, efekt współpracy pięciu europejskich krajów. Film ten otrzymał nagrodę na Międzynarodowym Festiwalu Filmów dla Dzieci w Zlinie.
Jednym z najoryginalniejszych przedsięwzięć Studia Filmowego „Oko” w ostatnich latach było opracowanie nowych, koloryzowanych wersji następujących filmów fabularnych:
- „Sami swoi” reż. Sylwestra Chęcińskiego
- „Jak rozpętałem II Wojnę Światową reż. Tadeusza Chmielewskiego
W ciągu ostatnich lat Studio zaangażowało się w pomoc młodym twórcom filmowym, wspierając produkcję filmów szkolnych ostatnich lat reżyserii i pomagając młodym reżyserom w starcie zawodowym. Jeden z tych projektów - „Opowiadanie” Marcina Pieczonki - otrzymał główną nagrodę na 55 Festiwalu Filmowym w Melbourne w kategorii filmów studenckich. Wyprodukowano także film Piotra Kloca „Od wewnątrz”.
Ostatnie lata były dla Oka bardzo korzystny. Sequel „U Pana Boga w ogródku” cieszył się dużym powodzeniem publiczności, obejrzało go w kinach grubo ponad 300 000 widzów na zaledwie 60 kopiach. Film otrzymał Nagrodę Specjalną na 32. Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni, ex aequo z „Ogrodem Luizy” Macieja Wojtyszko – w tym filmie Oko ma znaczący udział jako koproducent.
Jako koproducent Studio zaangażowało się w realizację debiutu Katarzyny Rosłaniec pt. „Galerianki” (z WFDiF). Studio kontynuuje chlubną tradycję wspierania młodych twórców, angażując się w produkcję filmu dyplomowego Julii Kolberger pt. „Nic o mojej matce” (tytuł roboczy, z PWSFTviT i TVP).
Latem 2009 roku do kina wszedł kolejny filmy Jacka Bromskiego „U Pana Boga za miedzą” (ponad 270 000 widzów). Warto dodać, że ostatnim dwóm częściom białostockiej trylogii towarzyszy serial telewizyjny „U Pana Boga w ogródku”, którego pierwsza seria cieszyła się ogromną popularnością, bijąc rekordy oglądalności w TVP 2 oraz uzyskując nominację do Telekamery.
